Bonte Bentheimer-biggen geboren

In een moordend tempo sjouwde Janneke allerlei takken, hooi, stro en zelfs een verweerde volleybal naar het hok. Ze metselde vervolgens de ingang dicht. Alleen met haar snuit stak ze naar buiten.

Om 18:12 uur hielden we het erop: slechts vier biggen. We hadden ook iets dat we als nageboorte betitelden gezien. Enfin, niet gek voor een eerste keer en een al wat oudere zeug.

Een van de biggen was zeer klein. Ze had moeite de weg naar de spenen te vinden. We hebben haar aangelegd, maar desalniettemin vond ze geen speen en keerde ze zich om.

Geen vier maar zeven

Later op de avond zei mrs. M: "Ik keek net, en volgens mij zijn het er nu zes of zeven."

Zes biggen. Vanmorgen. Een zevende vonden we later, toen Janneke eens een uitstapje maakte om te gaan eten. Het biggetje lag achterin. Dood. Het zwakke biggetje.

Zo lag Janneke er vanmorgen vroeg bij. Met de biggen aan haar spenen. (De takkenwal aan de binnenzijde van de ingang hadden we al eerder weggenomen.)

Binnen vierentwintig uur wordt het eerste zonlicht opgevangen. De biggen kunnen door de opstaande rand niet weg. Ze zijn zo klein dat buizerds ze kunnen pakken en/of ze lopen door de mazen van het hekwerk.

Janneke stapt er overheen.

De biggen worden de eerste weken gevoed door hun moeder.

Koos en Jet houden we nog apart van Janneke en de biggen.

En wie weet is 22 mei 2012 wel de dag dat ook Jet eindelijk bezwangerd is. Want terwijl wij ons met Janneke en haar biggen bezighielden hielden Koos en Jet zich met elkaar bezig. We weten het over een maand, als ze niet meer berig is.

Koos en Jet denken het ongezien te doen, achter een boom